عصیان سکوت من؟ مردم اگر باشی ، به تو نمی خندم اما اگر نباشی که نیستی میخندم. آخر این روزها مگر وقت برای عصیان هم باقی می ماند که من بازتابش را اینجا بروز دهم. نه دوست من ( نه دوستان من ) ، بنده نه عصیانی در کارم بوده و نه هیچ چیز فلسفی روانشناختی دیگری. من تنها یک موجود بدبخت و ذلیل دیگری هستم که برای فردا جان میککنم !  بله ، جان می ککنم !